Το λάχανο είναι φυτό ψυχρής εποχής, διετές (που όμως καλλιεργείται ως μονοετές) και ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών. Πιθανότατα κατάγεται από την βόρεια Ευρώπη ενώ ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ήταν γνωστές οι ευεργετικές του ιδιότητες. Σήμερα υπάρχουν διαφορετικοί καλλιεργούμενοι τύποι όσον αφορά το μέγεθος της κεφαλής, το χρώμα της κεφαλής (ανοιχτό πράσινο, μοβ-κόκκινο), το σχήμα της κεφαλής (στρογγυλό, πεπλατυσμένο) την συμπάγεια της κεφαλής (χαλαρή - συμπαγής) ενώ υπάρχουν και τύποι με κατσαρά φύλλα (λάχανο savoy).
 
Το λάχανο ανθίζει τον δεύτερο χρόνο της καλλιέργειας του αφού εαρινοποιηθεί, εκτός αν επιδράσουν κατά την πρώτη χρονιά χαμηλές θερμοκρασίες για κάποιο χρονικό διάστημα, ακολουθούμενες από υψηλές, όπου τότε θα ανθίσει κατά την πρώτη χρονιά. Το φαινόμενο αυτό (bolting) στο λάχανο είναι ανεπιθύμητο αφού καλλιεργείται για της κεφαλές του (πολλαπλά φύλλα σε όρθια διάταξη που το αλληλεπικαλύπτονται). Το λάχανο μπορεί να καταναλωθεί ωμό, μαγειρεμένο αλλά και σαν τουρσί. Στην χώρα μας η μεγαλύτερη παραγωγή σε λάχανο λαμβάνει χώρα στον νομό Ευβοίας.
 
Κλιματικές απαιτήσεις - Αν και το λάχανο είναι φυτό ψυχρής εποχής, η μεγάλη διαφοροποίηση στις κλιματικές απαιτήσεις που παρατηρείται ανάμεσα στις ποικιλίες δίνει την δυνατότητα για καλλιέργεια και την θερμή εποχή του χρόνου στην χώρα μας, αλλά και σε χώρες με παρόμοιες κλιματικές συνθήκες. Σε περιοχές με ψυχρό και ταυτόχρονα υγρό κλίμα, η απόδοση είναι μεγαλύτερη αλλά και η ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων υψηλότερη. Οι σπόροι του λάχανου μπορούν να φυτρώσουν ικανοποιητικά σε θερμοκρασίες από 10-30οC. Για την πιο γρήγορη αλλά και υγιή ανάπτυξη του φυτού, απαιτούνται θερμοκρασίες από 15,5-18,5ο C ενώ σε χαμηλές θερμοκρασίες (4οC και κάτω) η ανάπτυξη του φυτού σταματά. Σε θερμοκρασίες γύρω στους 10οC, παρατηρείται σημαντική επιβράδυνση στην ανάπτυξη του φυτού, αν και το φυτό είναι ανθεκτικό σε θερμοκρασίες κάτω του μηδενός (η ανθεκτικότητα εξαρτάται από το στάδιο ανάπτυξης του φυτού και την διάρκεια των χαμηλών θερμοκρασιών). Εκτός από τις χαμηλές θερμοκρασίες, και οι υψηλές (της τάξεως των 25οC και άνω) υποβαθμίζουν την ποιότητα των κεφαλών. Σε περιοχές με χαμηλές θερμοκρασίες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, θα πρέπει η επιλογή των ποικιλιών να είναι αρκετά προσεκτική για να αποφευχθούν τα δυσάρεστα αποτελέσματα της άνθησης κατά τον πρώτο χρόνο.
 
Εδαφικές απαιτήσεις - Οι τύποι εδαφών που μπορεί να καλλιεργηθεί το λάχανο είναι αρκετοί, αρκεί τα εδάφη αυτά να έχουν ικανοποιητικό βάθος, καλή συγκράτηση νερού και καλή στράγγιση, να είναι γόνιμα και να έχουν καλό αερισμό. Για πρώιμες παραγωγές κατά την ψυχρή περίοδο προτιμούνται εδάφη με ελαφριά σύσταση που την άνοιξη ζεσταίνονται ταχύτερα, ενώ για παραγωγές την θερμή περίοδο είναι καλύτερο η καλλιέργεια να γίνεται σε πιο βαριά εδάφη που έχουν μεγαλύτερη ικανότητα συγκράτησης νερού. Το ιδανικό PH κυμαίνεται από 6 – 6,5 δηλαδή ελαφρά όξινα εδάφη. Αρκετοί παραγωγοί καλλιεργούν σε εδάφη με PH 7-7,5 διότι αποφεύγονται έτσι οι προσβολές της ρίζας από τον μύκητα που προκαλεί την καρκίνωση.
 
Σπορά / μεταφύτευση - Η συνήθης πρακτική για την εγκατάσταση της φυτείας λάχανου είναι η μεταφύτευση, αν και για κάποιες εκμεταλλεύσεις είναι οικονομικά πιο συμφέρων τρόπος να γίνει απ ευθείας σπορά. Πριν την εγκατάσταση της φυτείας θα πρέπει να γίνει βαθιά κατεργασία του εδάφους και όλες οι επεμβάσεις που αποσκοπούν στην διαμόρφωση μιας πολύ ψιλιχωματισμένης σποροκλίνης. Επίσης, ανάλογα με τον τρόπο καλλιέργειας θα πρέπει να διαμορφωθεί και να ισοπεδωθεί ο αγρός (αναχώματα κτλ). Θα ήταν καλύτερο η σπορά ή η φύτευση να γίνεται με κενά μισού περίπου μήνα για να είναι και σταδιακή η συγκομιδή.
 
Α) Μεταφύτευση. Για την μέθοδο αυτή θα πρέπει πριν να έχουν αναπτυχθεί υγιή φυτάρια. Η παραγωγή των φυταρίων γίνεται σε σπορεία (υπό κάλυψη ή υπαίθρια). Στα σπορεία, τα φυτάρια μπορούν να παραχθούν στο έδαφος, σε δίσκους σποράς (από φελιζόλ ή πλασικούς) και μετά να μεταφυτευτούν σε ατομικά γλαστράκια ή σε κύβους εδάφους. Για την παραγωγή των φυταρίων, η σπορά μπορεί να γίνει και κατευθείαν σε ατομικά γλαστράκια ή σε κύβους εδάφους. Η πρακτική αυτή κοστίζει πιο πολύ αλλά τα φυτά υπόκεινται σε μικρότερο μεταφυτευτικό στρες και η εγκατάσταση της φυτείας γίνεται με μεγαλύτερη επιτυχία. Μετά από 4-6 εβδομάδες (4-6 πραγματικά φύλλα) τα φυτά είναι έτοιμα για μεταφύτευση. Προτιμούνται τα σκληραγωγημένα φυτάρια για την πιο γρήγορη ανάκαμψη μετά την μεταφύτευση. Η μεταφύτευση στις τελικές θέσεις στο χωράφι θα πρέπει να γίνει σε μέρες με όχι τόσο έντονη ηλιοφάνεια (συννεφιασμένες) ή αργά το απόγευμα. Στην χώρα μας η μεταφύτευση γίνεται συνήθως με το χέρι αν και υπάρχουν ειδικές φυτευτικές μηχανές. Τα φυτάρια θα πρέπει να τοποθετηθούν σε γραμμές που απέχουν 60-80 cm ενώ τα φυτάρια πάνω στην γραμμή θα πρέπει να απέχουν 40-60 cm. Σε κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α. τα φυτά τοποθετούνται σε μικρότερες αποστάσεις πάνω στις γραμμές (25-30 cm) αλλά οι γραμμές μεταξύ τους μπορεί να απέχουν και πάνω από 1 μέτρο για να διευκολύνεται η διέλευση των μηχανημάτων. Μετά την μεταφύτευση, θα πρέπει να ακολουθεί πότισμα.
 
Β) Απ ευθείας σπορά. Η μέθοδος αυτή -αν και πιο οικονομική- παρουσιάζει κάποιες δυσκολίες και γι αυτό προτιμάται η μεταφύτευση. Με την μέθοδο αυτή θα πρέπει να έχει γίνει σχολαστική κατεργασία του εδάφους, λόγω του μικρού μεγέθους του σπόρου. Επίσης μετά θα πρέπει να γίνει αραίωμα ενώ και η ζιζανιοκτονία στο χωράφι είναι πιο δύσκολη. Για απ ευθείας σπορά ο σπόρος τοποθετείται σε βάθος περίπου 1 εκατοστού στις ίδιες αποστάσεις με την μεταφύτευση.
 
Λίπανση - Το λάχανο είναι αρκετά απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία. Το φυτό έχει τις μεγαλύτερες απαιτήσεις κατά τον σχηματισμό των κεφαλών. Καλό θα ήταν εκτός από το λίπασμα να προστεθεί και στο χωράφι χωνεμένη κοπριά σε ποσότητες 3-5 τόνους ανά στρέμμα. Για την χώρα μας συνηθίζεται κατά μέσο όρο λίπανση N-P-K σε δόσεις: 15-20 kg / στρέμμα N , 8-12 kg / στρέμμα P και 10-12 kg / στρέμμα K. Εάν γίνει εφαρμογή κοπριάς, θα πρέπει να γίνει μείωση στις ποσότητες των παραπάνω στοιχείων. Ολόκληρες οι ποσότητες φωσφόρου και καλίου συνήθως εφαρμόζονται κατά την βασική λίπανση, οπότε εφαρμόζεται και η μισή ή το 1/3 της ποσότητας αζώτου. Το υπόλοιπο άζωτο συνήθως χορηγείται με επιφανειακή λίπανση μαζί με ασβέστιο 60 περίπου ημέρες μετά την μεταφύτευση. Εκτός από τα 3 κύρια στοιχεία, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στο μαγνήσιο, στο θείο και στο ασβέστιο ενώ από τα ιχνοστοιχεία θα πρέπει να δοθεί προσοχή στο βόριο (δεν είναι σπάνιο φαινόμενο να εμφανίζονται τροφοπενίες βορίου).
 
Άρδευση - Η άρδευση στο λάχανό μπορεί να γίνει με αυλάκια, με τεχνητή βροχή και με σταγόνα. Η   συγκεκριμένη καλλιέργεια είναι απαιτητική σε άρδευση την θερμή εποχή, αλλά και την ψυχρή περίοδο η άρδευση αυξάνει τις αποδόσεις. Το πιο κρίσιμο σημείο όσον αφορά τις ανάγκες σε νερό είναι κατά την έναρξη του σχηματισμού των κεφαλών. Αν και το ριζικό του σύστημα είναι επιφανειακό, το φυτό καταναλώνει πολύ γρήγορα την διαθέσιμη υγρασία. Το σύστημα άρδευσης που θα χρησιμοποιηθεί θα πρέπει να είναι ικανό να εφαρμόσει πάνω από 30 mmνερού κατά μέσο όρο ανά εβδομάδα σε ρυθμούς που δεν επιτρέπουν την απώλεια νερού λόγω απορροής. Στην χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό προτιμάται η άρδευση με τεχνητή βροχή δηλαδή με μπεκ, με κανόνια ή σε μεγαλύτερες εκτάσεις με συστήματα pivot.
 
Συγκομιδή - Η συγκομιδή στο λάχανο μπορεί να γίνει με το χέρι αλλά και μηχανικά. Η μηχανική συγκομιδή είναι μια γρήγορη διαδικασία και κοστίζει λιγότερο αλλά κατά την συγκομιδή με το χέρι το τελικό προϊόν έχει υψηλότερη ποιότητα καθώς μπορεί να συγκομιστεί στο κατάλληλο στάδιο. Οι κεφαλές του λάχανου είναι έτοιμες για συγκομιδή όταν το μέγεθος τους φτάσει το χαρακτηριστικό μέγεθος για την κάθε ποικιλία και όταν σταματήσει να αυξάνεται σε μέγεθος η κάθε κεφαλή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (περίπου 2 εβδομάδες). Η κάθε κεφαλή κόβεται με κοντό μέρος στελέχους (περίπου 1,5cm) 2-3 φύλλα για προστασία. Η κοπή των κεφαλών γίνεται με κοφτερό μαχαίρι το όποιο θα πρέπει να αποστειρώνεται συχνά. Απαιτείται εμπειρία από τους εργάτες για τον προσδιορισμό των έτοιμων για κοπή κεφαλών. Οι αποδόσεις στην χώρα μας είναι από 3-6 τόνους το στρέμμα.