Το κρεμμύδι ανήκει στην οικογένεια Liliaceae και στο γένος Allium, το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν 300 είδη. Οι απόψεις για την καταγωγή του διίστανται, με ένα μέρος των βοτανολόγων να θεωρούν ως κέντρο καταγωγής του την Περσία και ένα άλλο μέρος την Κεντρική Ασία. Πάντως αναφορές κάνουν λόγο για την ύπαρξη του πριν ο άνθρωπος ανακαλύψει την γραφή.
Εισαγωγή
Το κρεμμύδι ανήκει στην οικογένεια Liliaceae και στο γένος Allium, το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν 300 είδη. Οι απόψεις για την καταγωγή του διίστανται, με ένα μέρος των βοτανολόγων να θεωρούν ως κέντρο καταγωγής του την Περσία και ένα άλλο μέρος την Κεντρική Ασία. Πάντως αναφορές κάνουν λόγο για την ύπαρξη του πριν ο άνθρωπος ανακαλύψει την γραφή. Το κρεμμύδι φημίζεται για την γεύση και τα αρώματά του, καθώς όλα τα μέρη του φυτού έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια (με κύριο το αλλυλ-προπυλ-δισουλφιδιο). Το κρεμμύδι χρησιμοποιείται τόσο στην μαγειρική (πλούσιο σε βιταμίνες) όσο και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Είναι φυτό ποώδες, διετές, καθώς χρειάζεται δύο χρόνια για να έρθει σε πέρας ο βιολογικός του κύκλος, από σπόρο σε σπόρο. Για παραγωγή βολβών και χλωρού κρεμμυδιού η καλλιέργεια του είναι μονοετής ενώ για παραγωγή σπόρου απαιτούνται και τα δύο χρόνια καλλιέργειας.
Το κρεμμύδι ανήκει στην οικογένεια Liliaceae και στο γένος Allium, το οποίο περιλαμβάνει σχεδόν 300 είδη. Οι απόψεις για την καταγωγή του διίστανται, με ένα μέρος των βοτανολόγων να θεωρούν ως κέντρο καταγωγής του την Περσία και ένα άλλο μέρος την Κεντρική Ασία. Πάντως αναφορές κάνουν λόγο για την ύπαρξη του πριν ο άνθρωπος ανακαλύψει την γραφή. Το κρεμμύδι φημίζεται για την γεύση και τα αρώματά του, καθώς όλα τα μέρη του φυτού έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια (με κύριο το αλλυλ-προπυλ-δισουλφιδιο). Το κρεμμύδι χρησιμοποιείται τόσο στην μαγειρική (πλούσιο σε βιταμίνες) όσο και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Είναι φυτό ποώδες, διετές, καθώς χρειάζεται δύο χρόνια για να έρθει σε πέρας ο βιολογικός του κύκλος, από σπόρο σε σπόρο. Για παραγωγή βολβών και χλωρού κρεμμυδιού η καλλιέργεια του είναι μονοετής ενώ για παραγωγή σπόρου απαιτούνται και τα δύο χρόνια καλλιέργειας.
Απαιτήσεις σε κλίμα
Το κρεμμύδι είναι ανθεκτικό στο παγετό και κατατάσσετε στα φυτά ψυχρής εποχής. Οι καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξή του είναι σε περιοχές όπου η μέση θερμοκρασία είναι από 13°C-25°C, ενώ για την βλάστηση και την ανάπτυξη των νεαρών φυτών η άριστη θερμοκρασία εδάφους είναι 20°C-27°C (βλάστηση σε 4-5 μέρες). Βέβαια ο σπόρος μπορεί και βλαστάνει σε εύρος θερμοκρασιών εδάφους από 7°C-30°C, ενώ δεν βλαστάνει καθόλου όταν οι θερμοκρασίες ξεπεράσουν τους 40°C. Κατά τα αρχικά στάδια ανάπτυξης (πριν αρχίσει η βολβοποίηση του φυτού) είναι απαραίτητες οι χαμηλές θερμοκρασίες. Αντίθετα, στα μεταγενέστερα στάδια (βολβοποίηση, συγκομιδή και μεθωρίμανση) επιθυμητές είναι οι υψηλές θερμοκρασίες για να επέλθουν υψηλές αποδόσεις. Πάραυτα στην καλλιέργεια του κρεμμυδιού για τελικό προϊόν βολβούς, η φωτοπεριόδος (διάρκεια ημέρας) παίζει σημαντικό ρόλο καθώς η αρχή της βολβοποίησης εξαρτάται από το μήκος της ημέρας. Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζει και η παρουσία υγρασίας. Μέτρια προς χαμηλή υγρασία είναι επιθυμητή και για την ομαλή ανάπτυξη του φυτού αλλά και για την περίοδο της συγκομιδής και της μεθωρίμανσης (πιο γρήγορη ξήρανση των βολβών). Η ύπαρξη μεγάλου ποσοστού υγρασίας συνοδεύεται με εμφάνιση μυκητολογικών ασθενειών.
Το κρεμμύδι είναι ανθεκτικό στο παγετό και κατατάσσετε στα φυτά ψυχρής εποχής. Οι καλύτερες συνθήκες για την ανάπτυξή του είναι σε περιοχές όπου η μέση θερμοκρασία είναι από 13°C-25°C, ενώ για την βλάστηση και την ανάπτυξη των νεαρών φυτών η άριστη θερμοκρασία εδάφους είναι 20°C-27°C (βλάστηση σε 4-5 μέρες). Βέβαια ο σπόρος μπορεί και βλαστάνει σε εύρος θερμοκρασιών εδάφους από 7°C-30°C, ενώ δεν βλαστάνει καθόλου όταν οι θερμοκρασίες ξεπεράσουν τους 40°C. Κατά τα αρχικά στάδια ανάπτυξης (πριν αρχίσει η βολβοποίηση του φυτού) είναι απαραίτητες οι χαμηλές θερμοκρασίες. Αντίθετα, στα μεταγενέστερα στάδια (βολβοποίηση, συγκομιδή και μεθωρίμανση) επιθυμητές είναι οι υψηλές θερμοκρασίες για να επέλθουν υψηλές αποδόσεις. Πάραυτα στην καλλιέργεια του κρεμμυδιού για τελικό προϊόν βολβούς, η φωτοπεριόδος (διάρκεια ημέρας) παίζει σημαντικό ρόλο καθώς η αρχή της βολβοποίησης εξαρτάται από το μήκος της ημέρας. Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζει και η παρουσία υγρασίας. Μέτρια προς χαμηλή υγρασία είναι επιθυμητή και για την ομαλή ανάπτυξη του φυτού αλλά και για την περίοδο της συγκομιδής και της μεθωρίμανσης (πιο γρήγορη ξήρανση των βολβών). Η ύπαρξη μεγάλου ποσοστού υγρασίας συνοδεύεται με εμφάνιση μυκητολογικών ασθενειών.
Απαιτήσεις σε έδαφος
Το κρεμμύδι μπορεί να αναπτυχθεί σε πληθώρα εδαφών. Οι πιο υψηλές αποδόσεις και καλύτερης ποιότητας προϊόντα επιτυγχάνονται σε εδάφη ελαφριάς έως μέσης σύστασης, που είναι εφοδιασμένα με υψηλά ποσοστά οργανικής ουσίας και παρουσιάζουν καλή δυνατότητα αποστράγγισης και συνεκτικότητας (ώστε να παραμένει ικανοποιητική υγρασία στο ριζόστρωμα). Ακόμη, θα πρέπει να αποφεύγονται εδάφη τα οποία είναι βαριά (πηλώδη), αλατούχα και έχουν ποσοστό αργίλου 30%-35% καθώς περιορίζουν την ανάπτυξη και μειώνεται η απόδοση. Το Ph για την καλλιέργεια του κρεμμυδιού θα πρέπει να κυμαίνεται από 6 έως 7 (ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη) για να μην υπάρχουν προβλήματα. Σε ελαφρώς αλκαλικά εδάφη γίνεται προσθήκη κατάλληλων λιπασμάτων για την μείωση της αλκαλικότητας. Τέλος, θα πρέπει το έδαφος να είναι απαλλαγμένο από πέτρες (προβλήματα στην ανάπτυξη των βολβών), ζιζάνια (μικρή δυνατότητα ανταγωνισμού) και παθογόνα.
Το κρεμμύδι μπορεί να αναπτυχθεί σε πληθώρα εδαφών. Οι πιο υψηλές αποδόσεις και καλύτερης ποιότητας προϊόντα επιτυγχάνονται σε εδάφη ελαφριάς έως μέσης σύστασης, που είναι εφοδιασμένα με υψηλά ποσοστά οργανικής ουσίας και παρουσιάζουν καλή δυνατότητα αποστράγγισης και συνεκτικότητας (ώστε να παραμένει ικανοποιητική υγρασία στο ριζόστρωμα). Ακόμη, θα πρέπει να αποφεύγονται εδάφη τα οποία είναι βαριά (πηλώδη), αλατούχα και έχουν ποσοστό αργίλου 30%-35% καθώς περιορίζουν την ανάπτυξη και μειώνεται η απόδοση. Το Ph για την καλλιέργεια του κρεμμυδιού θα πρέπει να κυμαίνεται από 6 έως 7 (ουδέτερα ή ελαφρά όξινα εδάφη) για να μην υπάρχουν προβλήματα. Σε ελαφρώς αλκαλικά εδάφη γίνεται προσθήκη κατάλληλων λιπασμάτων για την μείωση της αλκαλικότητας. Τέλος, θα πρέπει το έδαφος να είναι απαλλαγμένο από πέτρες (προβλήματα στην ανάπτυξη των βολβών), ζιζάνια (μικρή δυνατότητα ανταγωνισμού) και παθογόνα.
Πολλαπλασιασμός
Για τον πολλαπλασιασμό του κρεμμυδιού και την παραγωγή βολβών υπάρχουν δύο τρόποι: α) με σπόρο και απευθείας σπορά στο χωράφι και β) με την φύτευση κοκκαριού.
Για τον πολλαπλασιασμό του κρεμμυδιού και την παραγωγή βολβών υπάρχουν δύο τρόποι: α) με σπόρο και απευθείας σπορά στο χωράφι και β) με την φύτευση κοκκαριού.
Α) Με σπόρο και απευθείας σπορά στο χωράφι
Η συγκεκριμένη μέθοδος, για την παραγωγή βολβών, κερδίζει όλο και πιο πολύ έδαφος καθώς μειώνει σημαντικά το κόστος παραγωγής. Η σπορά γίνεται είτε στα πεταχτά (μικρής έκτασης καλλιέργεια) είτε με σπαρτικές μηχανές (μεγάλης έκτασης καλλιέργεια). Για την σπορά χρησιμοποιούνται οι σπαρτικές μηχανές των σιτηρών, αφού πρώτα ο σπόρος αναμιχθεί με ποταμίσια άμμο (για να επιτευχθεί η απαιτούμενη πυκνότητα σποράς). Η σπορά γίνεται σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους 20-30εκ, ενώ η απόσταση μεταξύ των φυτών κυμαίνεται 8-10εκ (οι αποστάσεις αυτές είναι ενδεικτικές και τροποποιούνται ανάλογα από τις μηχανές σποράς και συγκομιδής). Για παραγωγή νωπών βολβών απαιτούνται περίπου 600-800γρ σπόρου το στρέμμα, ενώ για την παραγωγή κοκκαριού η ποσότητα αυξάνεται στα 10 κιλά το στρέμμα. Για παραγωγή χλωρού κρεμμυδιού απαιτούνται περίπου 1000-1200 γραμμάρια σπόρου το στρέμμα. Ένα γραμμάριο σπόρου περιέχει περίπου 250-300 σπόρους. Το βάθος σποράς είναι μικρό, περίπου 10 χιλιοστά, ανάλογα πάντα με το τύπο του εδάφους. Ελάχιστα πιο βαθιές σπορές γίνονται σε ελαφριά εδάφη. Μετά την σπορά η επιφάνεια του εδάφους θα πρέπει να έχει ένα ποσοστό υγρασίας ικανοποιητικό ώστε να επέλθει η βλάστηση και να εμφανιστούν τα φυτά σιγά σιγά.
Η συγκεκριμένη μέθοδος, για την παραγωγή βολβών, κερδίζει όλο και πιο πολύ έδαφος καθώς μειώνει σημαντικά το κόστος παραγωγής. Η σπορά γίνεται είτε στα πεταχτά (μικρής έκτασης καλλιέργεια) είτε με σπαρτικές μηχανές (μεγάλης έκτασης καλλιέργεια). Για την σπορά χρησιμοποιούνται οι σπαρτικές μηχανές των σιτηρών, αφού πρώτα ο σπόρος αναμιχθεί με ποταμίσια άμμο (για να επιτευχθεί η απαιτούμενη πυκνότητα σποράς). Η σπορά γίνεται σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους 20-30εκ, ενώ η απόσταση μεταξύ των φυτών κυμαίνεται 8-10εκ (οι αποστάσεις αυτές είναι ενδεικτικές και τροποποιούνται ανάλογα από τις μηχανές σποράς και συγκομιδής). Για παραγωγή νωπών βολβών απαιτούνται περίπου 600-800γρ σπόρου το στρέμμα, ενώ για την παραγωγή κοκκαριού η ποσότητα αυξάνεται στα 10 κιλά το στρέμμα. Για παραγωγή χλωρού κρεμμυδιού απαιτούνται περίπου 1000-1200 γραμμάρια σπόρου το στρέμμα. Ένα γραμμάριο σπόρου περιέχει περίπου 250-300 σπόρους. Το βάθος σποράς είναι μικρό, περίπου 10 χιλιοστά, ανάλογα πάντα με το τύπο του εδάφους. Ελάχιστα πιο βαθιές σπορές γίνονται σε ελαφριά εδάφη. Μετά την σπορά η επιφάνεια του εδάφους θα πρέπει να έχει ένα ποσοστό υγρασίας ικανοποιητικό ώστε να επέλθει η βλάστηση και να εμφανιστούν τα φυτά σιγά σιγά.
Β) Φύτευση κοκκαριού
Το κοκκάρι είναι μικροί βολβοί διαμέτρου 1-3εκ.. Για την σπορά του μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σπαρτικές μηχανές αρκεί πρώτα να έχει γίνει διαχωρισμός σε μεγέθη. Ακολουθείτε η γραμμική μέθοδος, σε αβαθή αυλάκια, σε αποστάσεις 25-30εκ μεταξύ των γραμμών και 5-12εκ επί των γραμμών. Το βάθος φύτευσης κυμαίνεται στα 2-5εκ.. Για ένα στρέμμα απαιτούνται περίπου 150 κιλά ανάλογα πάντα με το μέγεθος των βολβών και τις αποστάσεις φύτευσης. Το κοκκάρι χρησιμοποιείται για την παραγωγή βολβών (πιο αραιή φύτευση) ή και για την παραγωγή πράσινων νωπών κρεμμυδιών (πιο πυκνή φύτευση).
Το κοκκάρι είναι μικροί βολβοί διαμέτρου 1-3εκ.. Για την σπορά του μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σπαρτικές μηχανές αρκεί πρώτα να έχει γίνει διαχωρισμός σε μεγέθη. Ακολουθείτε η γραμμική μέθοδος, σε αβαθή αυλάκια, σε αποστάσεις 25-30εκ μεταξύ των γραμμών και 5-12εκ επί των γραμμών. Το βάθος φύτευσης κυμαίνεται στα 2-5εκ.. Για ένα στρέμμα απαιτούνται περίπου 150 κιλά ανάλογα πάντα με το μέγεθος των βολβών και τις αποστάσεις φύτευσης. Το κοκκάρι χρησιμοποιείται για την παραγωγή βολβών (πιο αραιή φύτευση) ή και για την παραγωγή πράσινων νωπών κρεμμυδιών (πιο πυκνή φύτευση).
Η εποχή σποράς (και για τις 2 μεθόδους) εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως το κλίμα κάθε περιοχής, τα χαρακτηριστικά και την προσαρμοστικότητα της κάθε ποικιλίας στη φωτοπερίοδο. Στην Ελλάδα έχουμε 2 βασικές εποχές σποράς ή φύτευσης, την ανοιξιάτικη και την φθινοπωρινή. Κατά την ανοιξιάτικη καλλιέργεια η απευθείας σπορά ή φύτευση γίνεται από τον Φεβρουάριο-Μάρτιο και η συγκομιδή για την απευθείας σπορά γίνεται περίπου 6 μήνες μετά δηλαδή Αύγουστο-Σεπτέμβριο, ενώ για το κοκκάρι 4 περίπου μήνες μετά δηλαδή Ιούνιο-Ιούλιο. Ενώ η φθινοπωρινή καλλιέργεια ξεκινά από τον Οκτώβριο μέχρι τον Νοέμβριο και η συγκομιδή γίνεται τον Μάιο-Ιούνιο του επόμενου έτους.
Λίπανση
Για τον σχεδιασμό ενός ορθολογικού συστήματος λίπανσης θα πρέπει να έχει προηγηθεί μια εδαφολογική ανάλυση. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής θα προσδιοριστούν οι ποσότητες των απαιτούμενων στοιχείων που θα πρέπει να προστεθούν. Για την παραγωγή ξηρών βολβών, οι λιπαντικές μονάδες που θα πρέπει να εφαρμοστούν (ενδεικτικά) σε ένα στρέμμα ανέρχονται στις 15-20 μονάδες Ν, 10-15 μονάδες P2O5, και 25-30 μονάδες Κ20. Αυτές οι ποσότητες εφαρμόζονται σαν βασική λίπανση πριν την σπορά, εκτός από την ποσότητα του αζώτου που χορηγείτε η μίση στην βασική λίπανση και η υπόλοιπη σταδιακά με επιφανειακές λιπάνσεις κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας (για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη των φυτών πριν αρχίσει ο σχηματισμός των βολβών). Πιο συγκεκριμένα, στην φθινοπωρινή καλλιέργεια εφαρμόζεται 5-10 κιλά Άζωτο/στρέμμα προς τα τέλη Φεβρουαρίου ή νωρίς τον Μάρτιο. Στην ανοιξιάτικη σπορά η επιφανειακή λίπανση εφαρμόζεται τον Απρίλιο-Μάιο σε μία ή περισσότερες δόσεις και απαιτείται η ίδια ποσότητα. Βέβαια θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην υπερβολική αζωτούχο λίπανση καθώς επιδρά αρνητικά στην αποθηκευτική ικανότητα του κρεμμυδιού. Άρα το άζωτο θα πρέπει να χορηγείτε στις απαραίτητες ποσότητες στα αρχικά στάδια ανάπτυξης του φυτού και να αποφεύγεται η χρήση του όσο πλησιάζουμε στην συγκομιδή. Τέλος, η ελλείψεις ιχνοστοιχείων που παρατηρούνται συνήθως στην καλλιέργεια είναι του ψευδαργύρου και του μαγγανίου.
Για τον σχεδιασμό ενός ορθολογικού συστήματος λίπανσης θα πρέπει να έχει προηγηθεί μια εδαφολογική ανάλυση. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής θα προσδιοριστούν οι ποσότητες των απαιτούμενων στοιχείων που θα πρέπει να προστεθούν. Για την παραγωγή ξηρών βολβών, οι λιπαντικές μονάδες που θα πρέπει να εφαρμοστούν (ενδεικτικά) σε ένα στρέμμα ανέρχονται στις 15-20 μονάδες Ν, 10-15 μονάδες P2O5, και 25-30 μονάδες Κ20. Αυτές οι ποσότητες εφαρμόζονται σαν βασική λίπανση πριν την σπορά, εκτός από την ποσότητα του αζώτου που χορηγείτε η μίση στην βασική λίπανση και η υπόλοιπη σταδιακά με επιφανειακές λιπάνσεις κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας (για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη των φυτών πριν αρχίσει ο σχηματισμός των βολβών). Πιο συγκεκριμένα, στην φθινοπωρινή καλλιέργεια εφαρμόζεται 5-10 κιλά Άζωτο/στρέμμα προς τα τέλη Φεβρουαρίου ή νωρίς τον Μάρτιο. Στην ανοιξιάτικη σπορά η επιφανειακή λίπανση εφαρμόζεται τον Απρίλιο-Μάιο σε μία ή περισσότερες δόσεις και απαιτείται η ίδια ποσότητα. Βέβαια θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην υπερβολική αζωτούχο λίπανση καθώς επιδρά αρνητικά στην αποθηκευτική ικανότητα του κρεμμυδιού. Άρα το άζωτο θα πρέπει να χορηγείτε στις απαραίτητες ποσότητες στα αρχικά στάδια ανάπτυξης του φυτού και να αποφεύγεται η χρήση του όσο πλησιάζουμε στην συγκομιδή. Τέλος, η ελλείψεις ιχνοστοιχείων που παρατηρούνται συνήθως στην καλλιέργεια είναι του ψευδαργύρου και του μαγγανίου.
Άρδευση
Η άρδευση για την καλλιέργεια του κρεμμυδιού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη και την ποιότητα της καλλιέργειας. Το κρεμμύδι έχει επιφανειακό ριζικό σύστημα πράγμα που καθιστά απαραίτητο το συχνό πότισμα (μικρή ποσότητα νερού κάθε φορά) με καλής ποιότητας νερό. Βέβαια η συχνότητα ποτίσματος καθορίζεται από τον τύπο του εδάφους (ελαφρύ, βαρύ και μέσης σύστασης), από την ικανότητα του εδάφους να συγκρατεί υγρασία και από τις εκάστοτε κλιματολογικές συνθήκες της κάθε περιοχής. Τα ποτίσματα σταματούν μόλις το κρεμμύδι φθάνει στην ωρίμανση (αρχίζει να πλαγιάζει το υπέργειο μέρος), ώστε να σταματήσει η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και οι εξωτερικοί χιτώνες του βολβού να ξηραθούν και να σκληρύνουν. Καθυστερημένα ποτίσματα επηρεάζουν την ωρίμανση και την ικανότητα αποθήκευσης. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι αραιά ποτίσματα και λίγο νερό αυξάνουν το άρωμα και την καυστικότητα του κρεμμυδιού.
Η άρδευση για την καλλιέργεια του κρεμμυδιού παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη και την ποιότητα της καλλιέργειας. Το κρεμμύδι έχει επιφανειακό ριζικό σύστημα πράγμα που καθιστά απαραίτητο το συχνό πότισμα (μικρή ποσότητα νερού κάθε φορά) με καλής ποιότητας νερό. Βέβαια η συχνότητα ποτίσματος καθορίζεται από τον τύπο του εδάφους (ελαφρύ, βαρύ και μέσης σύστασης), από την ικανότητα του εδάφους να συγκρατεί υγρασία και από τις εκάστοτε κλιματολογικές συνθήκες της κάθε περιοχής. Τα ποτίσματα σταματούν μόλις το κρεμμύδι φθάνει στην ωρίμανση (αρχίζει να πλαγιάζει το υπέργειο μέρος), ώστε να σταματήσει η ανάπτυξη του ριζικού συστήματος και οι εξωτερικοί χιτώνες του βολβού να ξηραθούν και να σκληρύνουν. Καθυστερημένα ποτίσματα επηρεάζουν την ωρίμανση και την ικανότητα αποθήκευσης. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι αραιά ποτίσματα και λίγο νερό αυξάνουν το άρωμα και την καυστικότητα του κρεμμυδιού.
Συγκομιδή-Αποδόσεις
Η συγκομιδή του κρεμμυδιού γίνεται όταν αρχίζει ή κατά την διάρκεια αδυνατίσματος του ψευδοστελέχους στο σημείο ακριβώς πάνω από τον βολβό (πλάγιασμα του υπέργειου τμήματος του φυτού). Όταν το τελικό προϊόν (βολβοί) πρόκειται να αποθηκευτεί η συγκομιδή μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν πλαγιάσει το 50% του φυλλώματος, ενώ όταν οι βολβοί προορίζονται για άμεση κατανάλωση η συγκομιδή γίνεται όταν έχει πλαγιάσει το 10-20% των κορυφών. Οι βολβοί κόβονται από το ριζικό σύστημα με ένα μαχαίρι ή έναν αυλακωτή που σύρεται κάτω από την γραμμή φύτευσης των φυτών. Η απόδοση κυμαίνεται στους 3-4 τόνους το στρέμμα για ανοιξιάτικη καλλιέργεια ενώ οι φθινοπωρινή καλλιέργεια συνήθως αποδίδει τις διπλάσιες ποσότητες. Όσον αφορά τώρα το χλωρό κρεμμύδι η συγκομιδή γίνεται από την στιγμή που η διάμετρός του είναι ίση με 6 χιλιοστά και ύψος περίπου 15εκ μέχρι να ξεκινήσει να αναπτύσσετε ο βολβός. Η συγκομιδή συνήθως γίνεται με τράβηγμα και οι αποδόσεις κυμαίνονται στους 3 τόνους το στρέμμα.
Η συγκομιδή του κρεμμυδιού γίνεται όταν αρχίζει ή κατά την διάρκεια αδυνατίσματος του ψευδοστελέχους στο σημείο ακριβώς πάνω από τον βολβό (πλάγιασμα του υπέργειου τμήματος του φυτού). Όταν το τελικό προϊόν (βολβοί) πρόκειται να αποθηκευτεί η συγκομιδή μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν πλαγιάσει το 50% του φυλλώματος, ενώ όταν οι βολβοί προορίζονται για άμεση κατανάλωση η συγκομιδή γίνεται όταν έχει πλαγιάσει το 10-20% των κορυφών. Οι βολβοί κόβονται από το ριζικό σύστημα με ένα μαχαίρι ή έναν αυλακωτή που σύρεται κάτω από την γραμμή φύτευσης των φυτών. Η απόδοση κυμαίνεται στους 3-4 τόνους το στρέμμα για ανοιξιάτικη καλλιέργεια ενώ οι φθινοπωρινή καλλιέργεια συνήθως αποδίδει τις διπλάσιες ποσότητες. Όσον αφορά τώρα το χλωρό κρεμμύδι η συγκομιδή γίνεται από την στιγμή που η διάμετρός του είναι ίση με 6 χιλιοστά και ύψος περίπου 15εκ μέχρι να ξεκινήσει να αναπτύσσετε ο βολβός. Η συγκομιδή συνήθως γίνεται με τράβηγμα και οι αποδόσεις κυμαίνονται στους 3 τόνους το στρέμμα.