Ο αρακάς ανήκει στην οικογένεια των ψυχανθών. Είναι φυτό που αναπτύσσει μια πασσαλώδη κεντρική ρίζα και πολλές δευτερεύουσες. Οι βλαστοί του είναι ποώδεις, κοίλοι εσωτερικά ενώ σχηματίζουν έλικες με τους οποίους το φυτό στηρίζεται πάνω σε υποστηρίγματα επιτρέποντας του να αναρριχηθεί. Είναι αυτογονιμοποιούμενo φυτό και θεωρείται μακράς φωτοπεριόδου. Υπάρχουν ποικιλίες αρακά αναρριχώμενες (περίπου 100-140cm), ημιαναρριχώμενες (70-100cm), και νάνες (40-50 cm).
 
Κλιματικές απαιτήσεις
Ο αρακάς είναι φυτό ψυχρής εποχής και προτιμά ψυχρά και υγρά κλίματα. Για την βλάστηση των σπόρων απαιτούνται θερμοκρασίες εδάφους μεγαλύτερες των 10 οC. Οι σπόροι μπορούν να φυτρώσουν και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (περίπου 5οC) αλλά το φύτρωμα θα πραγματοποιηθεί μετά από έναν μήνα. Σε θερμοκρασία 10ο C οι σπόροι θα φυτρώσουν σε περίπου 2 εβδομάδες ενώ σε θερμοκρασία 15,5ο C οι σπόροι θα φυτρώσουν σε περίπου 10 ημέρες. Οι βέλτιστες θερμοκρασίες για βλαστική ανάπτυξη των φυτών κυμαίνονται από 13 οC-18οC. Ο αρακάς αντέχει στον παγετό ενώ σε θερμοκρασίες έως -2 οC δεν υφίσταται ζημία. Αντίθετα στους -6 οC η βλάστηση του φυτού επηρεάζεται σημαντικά. Σε περιοχές που επικρατούν υψηλή βροχόπτωση, υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία και μακρές περιόδους με συννεφιασμένο καιρό μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα με μυκητολογικές ασθένειες. Σε θερμοκρασίες κάτω από 5ο C η ανάπτυξη των φυτών σταματά ενώ θερμοκρασίες άνω των 27 οC συντομεύουν τον βιολογικό κύκλο του φυτού και δυσχεραίνουν την επικονίαση των ανθέων. Τα φυτά του αρακά προτιμούν τις περιοχές με πλήρη ηλιοφάνεια αλλά παρουσιάζουν και καλή προσαρμοστικότητα στα μέρη με μερική σκίαση.
 
Εδαφικές απαιτήσεις
Ο αρακάς μπορεί να καλλιεργηθεί σε πληθώρα εδαφών με τις ιδανικές τιμές για το PH να κυμαίνεται από 6-7 (εδώ απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή καθώς σε αυτές τις τιμές το εδαφικό μαγγάνιο δεν απελευθερώνεται εύκολα και τα φυτά εμφανίζουν συμπτώματα έλλειψης αυτού του στοιχείου). Πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό για την καλλιέργεια του αρακά είναι και η καλή στράγγιση του εδάφους. Ιδανικά θεωρούνται από πολλούς, τα μέσης σύστασης πηλώδη εδάφη που έχουν καλή γονιμότητα και καλό ποσοστό οργανικής ουσίας, ενώ εδάφη που δημιουργούν κρούστα, καλό θα ήταν να αποφεύγονται. Σε εδάφη με υψηλό ποσοστό αργίλου συνίσταται η καλλιέργεια να γίνεται σε αναχώματα για την καλύτερη αποστράγγιση, αλλά και ταχύτερη θέρμανση του εδάφους. Για πιο πρώιμη παραγωγή επιλέγονται αμμώδη εδάφη και η άρδευση (όπου εφαρμόζεται) καλό θα ήταν να γίνετε συχνότερα για την αποφυγή υδατικού στρες.

Σπορά
Η σπορά του αρακά γίνεται απευθείας στο χωράφι (αν και σε μικρή κλίμακα κάποιοι προτιμούν την μεταφύτεση). Όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες η βλάστηση είναι ταχεία αλλά υπάρχει κίνδυνος τα σπορόφυτα να μολυνθούν από διάφορα παθογόνα του εδάφους. Η σπορά μπορεί να γίνει με σπαρτική μηχανή (μεγάλης έκτασης εκμετάλλευση) ή και πεταχτά με τη σωστή προετοιμασία του εδάφους να είναι πολύ σημαντική. Το βάθος σποράς σε ελαφριάς σύστασης εδάφη κυμαίνεται από 3-3,5εκ, ενώ σε βαρύ έδαφος στα 2-2,5εκ. Η σπορά σε μεγαλύτερο βάθος μειώνει την βλαστική ικανότητα του σπόρου και υπάρχει κίνδυνος τα σπορόφυτα να μολυνθούν από φουζαρίωση. Η ποσότητα του σπόρου που απαιτείται εξαρτάται από το μέγεθος του σπόρου και το ύψος της ποικιλίας. Συνήθως απαιτούνται 12-15 κιλά το στρέμμα, με ένα γραμμάριο σπόρου να περιέχει 4-5 σπόρους. Στην χώρα μας ο αρακάς σπέρνεται συνήθως το φθινόπωρο για ξηρική καλλιέργεια, ενώ για αρδευόμενη καλλιέργεια μπορεί να σπαρθεί και την άνοιξη. Στις περιοχές της Ελλάδας με δριμύς χειμώνες (πολύ βόρεια, ορεινά) συνηθίζεται η σπορά να γίνεται μόνο την άνοιξη καθώς η φθινοπωρινή καλλιέργεια πολύ πιθανό να μην ευδοκιμήσει λόγω παγετού. Η σπορά καλό θα ήταν να γίνεται γραμμικά για την διευκόλυνση των εργασιών (σκαλίσματα, λίπανση, συγκομιδή). Οι γραμμές μπορεί να είναι μονές ή και διπλές. Η απόσταση μεταξύ των γραμμών καθορίζεται από το πλάτος εργασία του εξοπλισμού που διαθέτει ο εκάστοτε καλλιεργητής αλλά και από το ύψος της κάθε ποικιλίας. Αρκετοί παραγωγοί αφήνουν απόσταση 60 – 70 cm ανάμεσα στις απλές ή στις διπλές γραμμές. Στην περίπτωση των διπλών γραμμών η απόσταση μεταξύ του ζεύγους καθορίζεται γύρω στα 20cm. Σε καλλιέργειες με υποστύλωση οι γραμμές μπορεί να φτάσουν και τα 2 μέτρα απόσταση. Μέσα στην γραμμή τα φυτά είναι συνήθως πυκνά (8-10 εκατοστά απόσταση μεταξύ τους).

Λίπανση
Για τον σχεδιασμό ενός ορθολογικού συστήματος λίπανσης θα πρέπει να έχει προηγηθεί μια εδαφολογική ανάλυση. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής θα προσδιοριστούν οι ποσότητες των απαιτούμενων στοιχείων που θα πρέπει να προστεθούν. Ο αρακάς ως ψυχανθές δεσμεύει το ατμοσφαιρικό άζωτο οπότε μέρος των αναγκών σε άζωτο καλύπτεται μέσω αυτής της διαδικασίας. Εφαρμόζεται περίπου 2,5 μονάδες Ν ανά στρέμμα μερικές φορές για να επέλθει πιο γρήγορα η βλαστική ανάπτυξη. Η περίσσεια αζώτου δημιουργεί φυτά με πλούσια βλαστική ανάπτυξη με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται προβλήματα στην άνθηση, να μειώνεται η αζωτοδέσμευση και τα φυτά να πλαγιάζουν. Κατά την σπορά ή πριν από αυτήν συνήθως γίνεται προσθήκη φωσφόρου (P2O5) 2,5 κιλά/στρέμμα και Κάλιο (K20) 5 κιλά/στρέμμα. Σε εδάφη που έχουν έλλειψη αυτών των 2 στοιχείων οι ποσότητες εφαρμογής μπορούν να ξεπεράσουν τα 13 κιλά/στρέμμα, ενώ σε γόνιμα εδάφη η προσθήκη των στοιχείων αυτών να μπορεί να είναι και περιττή (σύμφωνα πάντα με την εδαφολογική ανάλυση). Τέλος, θα πρέπει να γίνει προσεκτική εφαρμογή της λίπανσης και να μην υπάρξει επαφή του σπόρου με το λιπάσματα γιατί τα νεαρά φυτά είναι πολύ ευαίσθητα στο κάψιμο. Ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να προσεχθεί στην εδαφολογική ανάλυση είναι οι ποσότητες θείου, μαγγανίου και σιδήρου για να μην εμφανιστούν συμπτώματα τροφοπενίας κατά την διάρκεια της καλλιέργειας.

Άρδευση
Ο αρακάς παρά το μεγάλο ριζικό σύστημα και το πλούσιο φύλλωμα που σχηματίζει μπορεί να καλλιεργηθεί σε περιοχές με λίγες βροχοπτώσεις, αρκεί να υπάρχει δροσερό περιβάλλον ώστε να μετριάζεται η διαπνοή. Το πιο κρίσιμο στάδιο για την καλλιέργεια του αρακά ξεκινάει από την περίοδο της άνθησης έως την πτώση των πετάλων. Τότε το φυτό αν δεν λάβει την απαραίτητη ποσότητα νερού οι αποδόσεις μειώνονται σταδιακά. Η τεχνική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα για την αποφυγή της ξηρασίας στο κρίσιμο αυτό στάδιο είναι η εφαρμογή συχνών αρδεύσεων πριν την ανθοφορία. Βέβαια χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την άρδευση στο στάδιο αυτό διότι υπερβολική υγρασία είναι πιθανόν να προκαλέσει ανθόρροια αλλά και μυκητολογικές ασθένειες ειδικότερα σε καλλιέργειες δίχως υποστύλωση. Συνήθως η άρδευση γίνεται με αυλάκια ή με τεχνητή βροχή. Και οι δυο μέθοδοι ενέχουν τον κίνδυνο της εμφάνισης μυκητολογικών ασθενειών. Καλά αποτελέσματά δίνει η άρδευση με σταγόνες αλλά σε αρκετές των περιπτώσεων το κόστος μπορεί να είναι απαγορευτικό.

Συγκομιδή
Η καλλιέργεια του αρακά μπορεί να διαρκέσει από 70ημέρες (πρώιμες ποικιλίες και ψυχρός καιρός) έως και από 120 ημέρες (όψιμες ποικιλίες με πιο θερμό καιρό). Τα φυτά του αρακά (Pisum sativum var. Sativum) συγκομίζονται όταν οι λοβοί γεμίσουν και πάρουν το τελικό του μέγεθος αλλά πριν οι σπόροι σκληρύνουν Η συγκομιδή μπορεί να γίνει σε ένα χέρι, ποικιλίες καθορισμένης ανάπτυξης οι οποίες έχουν συγκεντρωμένη ανθοφορία (νάνες ποικιλίες, οι οποίες αποδίδουν αρκετά ικανοποιητικά χωρίς υποστύλωση). ή σε αρκετά χέρια, ποικιλίες ακαθόριστης ανάπτυξης (ανάλογα τις καιρικές συνθήκες η συγκομιδή μπορεί να επαναλαμβάνεται κάθε δεύτερη ημέρα και να διαρκέσει μέχρι και 3 εβδομάδες). Οι αναρριχώμενες ποικιλίες ανθίζουν και ωριμάζουν τους λοβούς τους από κάτω προς τα πάνω και η συγκομιδή μπορεί να γίνει σε χέρια. Επίσης οι καρποί του αρακά πρέπει να καταναλωθούν ή να μεταποιηθούν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την συγκομιδή τους γιατί υποβαθμίζεται η ποιότητα τους. Οι αποδόσεις σε νωπούς λοβούς κυμαίνονται από 600-1000 κιλά/στρέμμα ενώ μπορεί να φθάσει και τα 1500 κιλά/στρέμμα κάτω από ορισμένες περιπτώσεις. Όταν μιλάμε για νωπούς σπόρους αρακά τότε οι αποδόσεις κυμαίνονται στα 100-300 κιλά/στρέμμα ενώ μπορεί να φθάσουν και τα 500 κιλά/στρέμμα.